Hormuz'dan 12 gündür İran dışı tek bir kükürt gemisi çıkmadı

18 Temmuz'dan bu yana Hormuz Boğazı'ndan İran bayraklı olmayan tek bir kükürt gemisi çıkmadı. Bu, on iki gün demek.

Bu bir istatistikten çok bir tıkanıklık fotoğrafı. Resmî bir kapatma kararı olmamasına rağmen armatörler gemi göndermiyor, çünkü savaş riski sigortası işi anlamsız hale getirdi. Kimsenin sınamak istemediği bir kilitlenme. Nisanda 600.000 tonun üzerinde kükürt, Basra Körfezi'nde boşaltma yapamayan gemilerde mahsur kalmıştı; tablo büyük ölçüde hâlâ aynı.

Bu hafta tuhaf bir gelişme de oldu: Rusya, Kazak kükürdünün kendi demiryolları üzerinden geçişine koyduğu yasağı kaldırdı. İyi haber gibi duruyor, ancak Kazakistan'ın Rusya dışına ihracat yasağı yerinde duruyor; yani sahada hiçbir şey değişmedi. Piyasa kısa süre umutlandı, sonra başladığı yere döndü.

Kanada'da orman yangınları haftalarca Vancouver'a giden demiryolu hatlarını tıkadı ve ancak şimdi hafifliyor; ama liman stokları darbeyi çoktan aldı. Kızıldeniz'de Husilerin Suudi rafinerilerine saldırıları risk primini artırdı: uydu görüntülerinin iki Aramco tesisinde yangın gösterdiği iddia ediliyor, henüz doğrulanmadı.

Bütün bunlara rağmen fiyat kıpırdamadı. Orta Doğu FOB 850-900 $/t, Çin'e granül CFR 1.000-1.100 $/t; haftalık bazda değişim yok. Ama bu sakinlik değil: kimse ilk hamleyi yapmak istemiyor.

Bence asıl hikâye gübreden kimyasallara kayıyor. Zhejiang'da titanyum dioksit ve kaprolaktam üreticileri hammadde bulamadığı için üretimi durdurdu. Fas'ta OCP kapasitesinin yarısıyla çalışıyor. Hindistan altı aylık ihracat yasağı koydu. Kükürt çoğunlukla madencilikle çıkarılmaz; doğal gaz ve petrol rafinajının yan ürünüdür. Yani arz sıkıştığında hızlı bir çözümü yok.